KVM boekte een knappe 1-2 zege op het veld van Charleroi.
Alle doelpunten vielen in de tweede helft.
Voor geelrood scoorden zowel Rossini als Diabang hun eerste doelpunt van het seizoen.
Amper vier dagen na de felbevochten zege tegen Roeselare moest KVM alweer de wei in.
Met Charleroi trof het een ploeg in vorm.
Bovendien moest geelrood op bezoek in het bastion van de Bayats.
Ondanks de atypische voetbalavond hadden beide supportersclans er toch duidelijk zin in.
In het Mechelse vak vonden we overigens Bjorn Vleminckx terug.
Buiten de geschorste Nong prijkten dezelfde namen op het wedstrijdblad.
Rossini nam voorin de plaats in van de ongelukkige Kameroener.
De thuisploeg nam van bij aanvang meteen het heft in handen.
Gesteund door een zeer bedrijvige spionkop drukte het Malinwa terug op de eigen speelhelft.
Kansen creëren lukte evenwel niet voor de Zebra’s.
Een schotje van Chakouri dat in het zijnet belandde, was lange tijd het enige gevaar.
Gaandeweg de eerste helft kwam KVM beter in de wedstrijd en slaagde het erin Charleroi wat verder van het eigen doel te houden.
Zelf kon het enkel dreigen met een vrijetrap van Gorius.
Chabbert stond echter attent te keepen en kende weinig moeite met de poging van de Fransman.
Nadien viel de wedstrijd helemaal stil en was het wachten op een opstootje tussen Ghomsi en Cordaro voordat er nog eens iets te beleven viel.
Bourdouxhe bedacht beide amokmakers met een gele kaart.
Kort voor de rust viel Chen nog uit met een blessure.
In een spurtduel met Iajour ging de rechtsback plots liggen en kon nadien niet meer verder.
De ingekomen Van Goethem maakte van de laatste vijf kalme minuten dankbaar gebruik om zich wat op te warmen.
Rusten gingen beide ploegen met de brilscore op het bord.
De tweede helft begon een beetje waar de eerste was geëindigd.
Charleroi nam het voortouw zonder echt gevaarlijk te zijn.
Geelrood hield makkelijk stand en prikte af en toe tegen.
Na tien minuten in de tweede helft brak de wedstrijd plots helemaal open.
De tot dan toe bleke Rossini schoot Malinwa enig mooi vanuit de draai op voorsprong.
Vlak daarna miste Brillault een huizenhoge kans op de gelijkmaker.
De bal bleef hangen na een stilstaande fase en belandde voor de voeten van de Fransman.
Die streelde echter alleen maar het leer zodat Renard eenvoudig kon oprapen.
Demol voerde daarna twee wissels door en ook Maes bracht met Diabang vers bloed in de ploeg.
Met de inbreng van de Bosnische Senegalees solliciteerde de KVM-coach duidelijk naar de trofee van de gouden wissel van de week .
Diabang stond amper een halve minuut op het veld toen die door Destorme werd diepgestuurd.
De nieuwkomer van geelrood omspeelde simpel Chabbert en dikte de score aan tot 0-2.
Lange tijd hield geelrood probleemloos stand totdat de scheidsrechter tien minuten voor tijd oordeelde dat Renard de doorgebroken Al Hosni foutief afstopte.
Thereau zette de penalty feilloos om en bracht zo de spanning terug in de wedstrijd.
KVM reageerde echter niet aangeslagen en voetbalde de wedstrijd op een volwassen manier uit.
Malinwa sprokkelde zo drie extra gouden punten met het oog op de lastige verplaatsing naar Brugge van volgende maandag.
Wedstrijddigest:
RSC Charleroi:
Chabbert, Chakouri, Iajour (63’ Mujangi Bia), Kere, Franquart, Oulmers, Christ, Kage (63’ Al Hosni), Cordaro (82’ Mboyo), Brillault, Thereau.

KV Mechelen:
Renard, Ivens, Van Hoevelen, Persoons, Chen (40’ Van Goethem), Rossini, Mununga, Gorius (64’ Diabang), Buyens (76’ Vrancken), Destorme, Ghomsi.

Doelpunten:
55’ Rossini, 65’ Diabang, 79’ Thereau
Gele kaarten:
23’ Ghomsi, 23’ Cordaro, 52’ Van Goethem, 89’ Mununga
Rode kaarten:

Scheidsrechter:
Bourdouxhe
Assistent-scheidsrechters:
Keuleers, Barri en Simon (4e official)
Toeschouwers:
7507
KV Mechelen deed er nog eens drie punten bij na een passage in het Stade du Pays van Charleroi en staat op een voorlopige derde stek.
“We verdienen dit gewoon”, aldus Giuseppe Rossini die de nul-één scoorde.
Kenneth Van Goethem:
“Blij beloond te worden” “Om één of de andere reden ligt Charleroi ons goed.
Vorig seizoen was dat zo en ook vanavond graaien we weer een zege mee.
In de eerste helft hielden we simpel gelijke tred met de thuisploeg en gaven we weinig weg.
Zelf konden we gelukkig in de tweede helft meer kansen creëren en ook scoren.
Onze efficiëntie en onze organisatie hebben ons de overwinning opgeleverd.
In die zin heeft de wedstrijd tegen Roeselare ons op scherp gezet.
Of ik zelf klaar was om in te vallen? Niet echt, nee.
(lacht) Voor mezelf was het moeilijke match, zeker omdat ik in de tweede helft vaak tegen twee man kwam te staan.
Ik voel ook dat ik wedstrijdritme mis, maar goed, met de zege doen we een goede zaak.
Ik ben blij dat we beloond worden voor ons harde werk.
Jammer dat we niet de nul houden, maar:
één-twee is beter dan nul-nul hé.
” Olivier Renard:
“Geen strafschop” “KV Mechelen heeft vandaag verdiend gewonnen.
We kwamen nauwelijks in de problemen en waren uiterst efficiënt voor doel.
Het doelpunt van Rossini mocht er dan ook zijn.
De penalty bracht ons plots echter nog in de problemen.
Als ik eerlijk mag zijn:
voor mij was dit geen strafschop.
De speler van Charleroi speelt de bal voor zich uit en zoekt me dan op.
Ik raak inderdaad de man, maar ik kan niet plots verdwijnen hé.
Of we onze ambities nu bijstellen? Nee, KVM moet als doel hebben zich te redden, goed voetbal op de mat te brengen en zelf weer te evolueren.
De top zes op zich is geen doelstelling.
Zolang deze club maar weer een stap voorwaarts zet.
” Boubacar Diabang:
“Scoren is mijn ding” “Geweldig dat ik vandaag mijn team aan de drie punten kan helpen.
Ik stond nog maar een minuut op het veld en kon de bal al tegen de touwen keilen.
Yeah, very nice.
Vorige week heb ik me niet kunnen laten zien.
Ik ben dan ook blij dat ik vandaag een doelpunt kon maken.
Scoren is mijn ding.
(fonkelende ogen) Staat KV Mechelen nu op de derde plaats? Mooi, misschien moeten we daar maar gewoon voor gaan op het einde van het seizoen.
De eerste plaats is trouwens ook niet ver af.
(lacht)” Rossini:
“We verdienen dit gewoon” “Mijn doelpunt brak de wedstrijd open.
Ik stond op de juiste plaats en kon perfect wegdraaien en binnenschieten.
Tot dan toe was het wennen op het veld en had ik nauwelijks een goede noch slechte bal gekregen.
Vanavond heb ik toch mijn waarde weer kunnen laten zien.
Met mijn status als bankzitter was ik natuurlijk niet tevreden, maar dat is normaal.
Iedere speler wil elke week op het plein staan.
Belangrijker is echter dat we onze reeks verder zetten.
Ik zeg het jullie:
onze derde plaats is geen gelukstreffer.
We verdienen die gewoon voor het spel en het werk dat we de afgelopen weken afleverden.
”
KVM gaf een hele wedstrijd lang amper een kans weg en sloeg twee keer genadeloos toe.
"Een zege van de maturiteit.
", aldus Peter Maes.
Maar eerst de trainer van de thuisploeg.
Stéphane Demol toonde zich na afloop een waardig verliezer.
Demol:
"Het was een wedstrijd tussen twee ploegen die slechts door één puntje in het klassement gescheiden waren.
Dan weet je dat die ploegen ongeveer hetzelfde niveau halen.
Het verschil zat hem vandaag in de snedigheid en de maturiteit.
Vooral in de tweede helft werden we op dat laatste gebied afgetroefd door KVM.
Ik probeer geen excuses te zoeken voor deze nederlaag, maar ik denk toch dat we vandaag een eerste terugslag kenden door toedoen van de Ramadan.
" Aan de andere zijde van de tafel zat een meer dan tevreden coach.
Na een mindere periode pakt KVM opnieuw uit met een zes op zes.
Maes:
"We begonnen de wedstrijd vandaag met een afwachtende houding.
De spelers hadden zaterdag veel energie verbruikt tegen Roeselare en bovendien zag ik in Genk een heel sterk Charleroi.
Vooral in de omschakeling en in balbezit waren ze heel gevaarlijk.
Daarom dat we poogden zoveel mogelijk de bal in onze rangen te houden.
In de eerste helft deden we echter te weinig met dat balbezit.
In de tweede helft creëerden we dan wel die momenten en dan maakt Pino het knap af.
Met Rossini weet je dat hij niet in de match kan zitten, maar dan toch kan scoren.
De penalty die we nog tegen krijgen, leek mij een lachertje, maar ik zou de beelden nog eens moeten terugzien.
Op basis van de rust in ons spel en de geleverde prestaties, denk ik wel dat we de overwinning verdienen.
Ja, dit was een zege van de maturiteit.
Het is bovendien leuk dat we op verplaatsing ook eens kunnen brengen wat we vaak enkel thuis kunnen.
"