Biografie Axelle Red

Axelle Red werd geboren te Hasselt op 15 februari 1968 als Fabienne Demal.

Toen ze drie werd begon ze met danslesses te volgen, sindsdien is muziek nooit meer uit het haar leven weggeweest.

In 1983 brengt Axelle Red onder de naam 'Fabby' het plaatje 'Little girls' op de markt. De duizend exemplaren worden allemaal verkocht.

1985 betekent dé grote start van haar muzikale carrière. Mick Ronson, de legendarische gitarist uit David Bowie's al even legendarische 'Spiders from Mars' en ook producer en medewerker van mensen als Lou Reed en later Morrisey ontdekt bij zijn muziekuitgever een bandje met enkele songs van Axelle.

Hij besluit daarop de jonge zangeres een bezoek te brengen in Hasselt. Hij is onder de indruk van wat hij ziet en hoort en probeert Londen te overtuigen van haar talent. Maar daar hebben ze alleen een stereotiepe, voorspelbare route voor haar uitgetekend die zij liever niet wil bewandelen. Ze besli st die kans dus voorbij te laten gaan. Later brengt dit haar voordelen. Ze wil zelf de touwtjes in handen te nemen.

In 1989 is het dan zo ver, ze scoort haar eerste hit 'Kennedy Boulevard'. Platina in België. De volgende single wordt een liefdesbetuiging aan damessoul 'Aretha et moi'. Kort daarop tekent Axelle een wereldwijd contract met Virgin Records.

In 1993 verschijnt haar eerste album "Sans plus attendre". Goed voor 5 keer platina in België, en een verkoop van 500.000 stuks in Frankrijk! Uit dit album komen trouwens 4 hits ('Elle Danse Seule', 'Sensualité', 'Je T'Attends' en 'Le Monde Tourne Mal'). Tijdens de jaren 1994 en 1995 concerteert ze zich onder andere op België, Frankrijk, Zwitserland en Canada.

In 1996 trekt ze naar Nashville (Castle Studio) voor de opnames van haar tweede CD 'A Tâtons', en dat in het gezelschap van haar soul-helden Isaac 'Shaft' Hayes, Steve Cropper, en Roger Hawkins. Het album scoort geweldig. Haar lievelingsnumme r hiervan is 'Mon Café'. Een jaar later, in 1997, wordt 'A Quoi ça Sert' door regisseur Alain Corneau uitgekozen als generiek voor zijn film 'Le Cousin'. Enkele maanden later, in december van datzelfde jaar, zingt Axelle Red samen ' Youssou 'n Dour' in het ijskoude voetbalstadion van Marseille de officiële hymne van de Werelbeker voetbal '98. In juni 1998 doen ze dat nog eens over tijdens de openingsceremonie van dit toernooi in het gloednieuwe 'Stade De France' te Parijs.

Maart 1998: Axelle trouwt met Filip Vanes, na 10 jaar goede vriendschap. Ze doen dit op Marokko. Axelle schrijft zelf heel wat nummers. Maar 1998 heeft nog andere hoogtepunten. Zo wordt ze uitverkozen als buitengewone ambassadrice voor Unicef. In Frankrijk krijgt ze ondertussen dubbel-platina voor 'A Tâtons'. Ze maakt tevens een Spaanse plaat met overwegend vertalingen van haar bestaande hits in een nieuw jasje. Er staan ook enkele nieuwe nummers op waaronder 'Dejame Ser Mujer', een nu mmer dat ook bij ons inslaat. Ze trakteert zichzelf nog op een soulfeest in Antwerpen en Parijs waar ze zich omringt met soullegendes als Sam Moore, Eddie Floyd, Percy Sledge, Ann Peebles en muzikaal directeur Lester Snell (legendarisch arrangeur van Isaac Hayes) die een sleutelrol speelt in Axelle's muzikale evolutie.

In 1999 bevalt ze van dochtertje Janelle. 1999 is ook het jaar van de meest prestigieuze Franse prijs, de zogenaamde 'Victoire De La Musique'. Ondertussen is de derde CD 'Toujours Moi' een feit. Dit album komt op één binnen in de Franse albumlijsten. In 2000 brengt Axelle Red de single 'Bimbo Del Sol' uit. Daarna volgde een Europese tournee. Eind juli concerteerde ze zich op Canada (Montreal), en begin augustus trad ze op bij Dranouter 2000. Het hoogtepunt van de tour was een dubbelconcert in de Parijse Olympia, op 7 en 8 november.

2001 was een jaar van rust voor Axelle.

In november 2002 kwam ze terug met de single er "Je Me Fâche". De single staat op haar recenste album 'Face A/Face B', het album dat eind november dat jaar verscheen.

In de loop van het jaar 2003, kwam er een tweede en derde single uit van 'Face A/Face B'. Dit waren 'Pas Maintenant' en 'Toujours', waarvan trouwens de videoclip voor een keer door Axelle zelf werd geregiseerd! Binnenkort doet ze haar debuut met de film 'Ellektra', geregiseerd door de Belgische regiseur Rudolf Mestdagh.